1:1	 Paweł, sługa Boga i apostoł Jezusa Chrystusa – posłany do głoszenia wiary wśród wybranych przez Boga, do zapoznawania ich z prawdą umożliwiającą postępowanie zgodne z wolą Bożą
1:2	 i do umacniania ich w nadziei osiągnięcia życia wiecznego, jakie prawdomówny Bóg przyobiecał już przed wiekami,
1:3	 a w odpowiednim czasie objawił swoim słowem przez nauczanie powierzone mi według nakazu Boga, Zbawiciela naszego –
1:4	 do Tytusa, prawdziwego syna mojego we wspólnej nam wierze. Łaska i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Zbawiciela naszego.
1:5	 Zostawiłem cię na Krecie, żebyś załatwił jak najlepiej zaległe sprawy i ustanowił w każdym mieście starszych, pamiętając o pouczeniach, jakich ci [w tej sprawie] udzieliłem.
1:6	 Na urząd ten może być powołany człowiek o nieposzlakowanej opinii, mąż tylko jednej żony, ojciec dzieci wierzących, nie posądzanych o rozpustę lub brak zdyscyplinowania.
1:7	 Biskup bowiem jako ten, który ma się troszczyć o sprawy Boże, powinien być człowiekiem bez zarzutu: nie może być zarozumiałym, skłonnym do gniewu; nie może nadużywać wina, wszczynać awantur, być chciwym brudnego zysku.
1:8	 Powinien być gościnny, rozmiłowany w czynieniu dobra, roztropny, sprawiedliwy, pobożny, powściągliwy.
1:9	 Powinien też być jak najbardziej prawowierny, aby przekazując zdrową naukę, mógł upominać opornych i wykazywać im, że są w błędzie.
1:10	 Jest bowiem – zwłaszcza wśród nawróconych Żydów – wielu bardzo niezdyscyplinowanych i ci, sami gadaniem, uwodzą innych.
1:11	 Otóż trzeba im zamknąć usta, gdyż wskutek ich machinacji całe rodziny bywają ze sobą skłócone. Oni zaś, głosząc, czego nie powinni, czynią wszystko dla nędznego zysku.
1:12	 Jeden z nich, ich własny wieszcz, sam zresztą tak powiedział: “Kreteńczycy – to niepoprawni kłamcy, złe bestie i leniuchy, myślące tylko o jedzeniu".
1:13	 Jest to świadectwo zgodne z prawdą. Dlatego musisz ich trzymać krótko, żeby wytrwali w zdrowej wierze,
1:14	 a nie zajmowali się żydowskimi baśniami lub pseudonaukami ludzi, którzy by usiłowali odwieść ich od prawdy.
1:15	 Dla czystych wszystko jest czyste, wszystko zaś jest nieczyste dla skalanych i niewiernych; [sami] mają zbrukane i dusze, i sumienia.
1:16	 Tacy twierdzą, że znają Boga, ale swoim postępowaniem wyraźnie temu przeczą. Budzą po prostu odrazę, są zbuntowani i niezdolni do żadnego dobrego uczynku.

2:1	 A ty głoś to, co zgodne ze zdrową nauką.
2:2	 Tak więc przypominaj starcom, żeby byli trzeźwi, stateczni, roztropni; żeby posiadali niezachwianą wiarę, miłość i cierpliwość.
2:3	 Starsze kobiety niech wiodą życie świątobliwe, niech unikają plotek i oszczerstw, niech nie nadużywają wina, niech służą innym dobrą radą,
2:4	 niech uczą młodsze, jak trzeba kochać mężów i dzieci,
2:5	 jak pielęgnować rozsądek, czystość, gospodarność i dobroć, jak wreszcie ulegać mężom – tak iżby nikt nie znieważał słowa Bożego.
2:6	 Młodzieńcom przypominaj, żeby byli powściągliwi.
2:7	 Całym własnym postępowaniem dawaj dobry przykład. Twoje nauczanie niech się odznacza prawością i powagą.
2:8	 W mowie bądź roztropny i pełen zatroskania o to, żeby twoi przeciwnicy ze wstydem musieli odchodzić od ciebie, nie mogąc znaleźć nic takiego, co by nam mogli zarzucić.
2:9	 Niewolnicy niech będą we wszystkim poddani swoim panom, niech się starają im przypodobać, a nie sprzeniewierzać ich woli.
2:10	 Niech też nie przywłaszczają sobie niczego z ich mienia, lecz zawsze niech okazują swoje przywiązanie do nich, by pod każdym względem byli chlubnym świadectwem nauki o naszym Zbawicielu – Bogu.
2:11	 Ukazała się bowiem łaska Boga, by zapewnić zbawienie wszystkim ludziom.
2:12	 Ona to zachęca nas, byśmy się wyrzekli bezbożności i ulegania światowym żądzom, a rozpoczęli żyć na tym świecie rozumnie, sprawiedliwie i pobożnie,
2:13	 oczekując na spełnienie się pełnej szczęścia nadziei i na objawienie się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa.
2:14	 On to wydał siebie samego za nas, aby nas wydobyć z wszelkiej nieprawości i oczyścić lud wybrany na własność, pełen gorliwości w spełnianiu dobrych uczynków.
2:15	 Oto czego masz uczyć posługując się całą swoją powagą, zarówno gdy będziesz zachęcał do dobrego, jak też gdy będziesz odstraszał od złego. Nie pozwalaj, żeby cię ktokolwiek lekceważył.

3:1	 Wszystkim przypominaj, żeby ulegali zwierzchnim władzom, żeby byli posłuszni i gotowi do wszelkiego dobrego czynu.
3:2	 Niech o nikim nie mówią źle, niech unikają wszelkich sporów, a okazują sobie nawzajem uprzejmość i łagodność.
3:3	 Kiedyś my również byliśmy nierozumni, oporni, błądziliśmy, poddawaliśmy się różnym żądzom i rozkoszom, trwając w złości i w zawiści; gardziliśmy sobą nawzajem, byliśmy pełni nienawiści jedni ku drugim.
3:4	 Lecz kiedy Zbawiciel nasz Bóg objawił swoją dobroć i miłość względem ludzi, uwolnił nas od wszelkiego zła
3:5	 i to bynajmniej nie dlatego, że dokonaliśmy zbawiennych czynów, ale wyłącznie miłosierdziem swoim powodowany zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające nas w Duchu Świętym,
3:6	 którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego,
3:7	 abyśmy, usprawiedliwieni Jego łaską, mogli żyć nadzieją otrzymania kiedyś życia wiecznego.
3:8	 Jest to nauka ze wszech miar zasługująca na wiarę. Chciałbym, abyś z całą stanowczością i nieustannie przypominał, że ci, którzy wierzą w Boga, mają też zabiegać usilnie o dobre uczynki, gdyż jest to jedynie pożądane i pożyteczne dla człowieka.
3:9	 Unikaj natomiast głupich dociekań, roztrząsania rodowodów, wszelkich sporów i kłótni o Prawo. Wszystko to jest bowiem bezużyteczne i puste.
3:10	 Tych, którzy wprowadzają rozłamy, upominaj raz i drugi, a jeśli to nie pomoże, po prostu ich unikaj,
3:11	 wiedząc, że są to ludzie przewrotni, uwikłani w grzechy, które już z góry wydają na nich właściwy wyrok.
3:12	 Kiedy poślę do ciebie Artemasa lub Tychika, sam postaraj się przybyć do mnie jak najprędzej, do Nikopolis,
3:13	 gdzie postanowiłem spędzić zimę. Zenasa, uczonego w Prawie, i Apollosa zaopatrz należycie na drogę powrotną, tak żeby im na niczym nie zbywało.
3:14	 Niech wasi wierni również nauczą się spełniać jak należy dobre uczynki, które służą zaspokojeniu koniecznych potrzeb innych. W ten sposób ich życie nie będzie bezowocne.Zakończenie
3:15	 Pozdrawiają cię wszyscy z mojego otoczenia. Pozdrów wszystkich naszych przyjaciół w wierze. Łaska niech będzie z wami wszystkimi!